Τίποτα από όσα έχουν δημιουργηθεί από τον άνθρωπο δεν μπορεί να συγκριθεί με τη δόξα, το μεγαλείο και τη μεγαλοπρέπεια του Θεού. Μπορεί άραγε κάποιος πανίσχυρος λαμπτήρας να εξισωθεί με την ασύγκριτη λαμπρότητα του Ήλιου; Μπορεί κάποια αντλία στον κόσμο να παρέχει τόση ποσότητα νερού όση μια καταρρακτώδης βροχή; Μπορεί κάποιος ανεμιστήρας να προσφέρει τη δροσιά που χαρίζει ο Θεός του Ανέμου; Τα δώρα του Θεού είναι άφθονα, γενναιόδωρα και ασύγκριτα. Πληρώνετε φόρους για όλες τις παροχές που λαμβάνετε. Πληρώνετε τέλη ύδρευσης στον δήμο που σας προμηθεύει με νερό. Πληρώνετε φόρο στην Υπηρεσία Ηλεκτροδότησης για την παροχή ενέργειας. Ποιον φόρο όμως αποδίδετε στον Υπέρτατο Κύριο που σας χαρίζει αστείρευτη ενέργεια, φως και άνεμο; Όταν καταβάλλετε φόρους σε διάφορες υπηρεσίες για τις παρεχόμενες υπηρεσίες, δεν είναι άραγε καθήκον σας να αποδώσετε στον Θεό τον φόρο της ευγνωμοσύνης; Δεν δείχνετε καμία ευγνωμοσύνη στον Θεό που σας χάρισε τα πέντε στοιχεία της φύσης, τα οποία δεν εξαντλούνται ποτέ. Στην πραγματικότητα, θα έπρεπε να αποτελεί πρωταρχικό σας καθήκον να εκφράζετε την ευγνωμοσύνη σας στον Θεό, ο οποίος σας προσφέρει τόσα πολλά με αστείρευτη αφθονία. Η έλλειψη αυτής της ευγνωμοσύνης είναι η αιτία της αναστάτωσης και της σύγχυσης που επικρατούν στον σημερινό κόσμο.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 20 Μαΐου 1996