Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη φιλανθρωπία και στη θυσία. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι δεν διακρίνουν καμία διαφορά μεταξύ τους. Αυτό είναι μεγάλο λάθος. Οι άνθρωποι μπορεί να δίνουν ένα μικρό μέρος από όσα έχουν ως ελεημοσύνη ή φιλανθρωπία, διατηρώντας σχεδόν ολόκληρη την περιουσία τους για να εξυπηρετήσουν τους εγωιστικούς τους σκοπούς. Σε μια τέτοια πράξη φιλανθρωπίας υπάρχει ιδιοτέλεια και προσωπικό συμφέρον. Σε μια πράξη θυσίας όμως δεν υπάρχει ούτε ίχνος εγωισμού.

Η θυσία συνίσταται στο να προσφέρεις στους άλλους αυτό που αγαπάς περισσότερο και θεωρείς πολυτιμότερο. Και τι είναι το πολυτιμότερο για τον άνθρωπο; Η ίδια του η ζωή. Τίποτε δεν είναι πιο αγαπητό στον άνθρωπο από τη ζωή του. Ποιο είναι λοιπόν το αληθινό νόημα της θυσίας; Σημαίνει να προσφέρει κανείς ακόμη και τη δική του ζωή για χάρη των άλλων.

Πολλοί καυχιούνται ότι έχουν πραγματοποιήσει μια μεγάλη πράξη θυσίας, δωρίζοντας τη γη ή την περιουσία τους σε άλλους. Στην πραγματικότητα όμως μπορεί να το έκαναν για χάρη της φήμης και της αναγνώρισης. Αυτό δεν είναι θυσία με την αληθινή έννοια της λέξης.

«Η αθανασία δεν επιτυγχάνεται μέσω των πράξεων, των απογόνων ή του πλούτου· επιτυγχάνεται μόνο μέσω της θυσίας.» Αυτή είναι μία από τις σημαντικότερες διδασκαλίες του ινδικού πολιτισμού.

Η αληθινή θυσία είναι αμετάβλητη και ασύγκριτη. Κάνει τον άνθρωπο αθάνατο. Το σώμα είναι παροδικό και θνητό. Είναι καταδικασμένο να φθαρεί και να διαλυθεί. Όμως ο Άτμα (ο αληθινός Εαυτός) είναι άφθαρτος, αιώνιος, αμετάβλητος  και αθάνατος. Μόνο μέσω της θυσίας μπορεί κανείς να βιώσει τον αθάνατο Εαυτό.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 28 Ιουνίου 1996