Μπορείτε να δηλώσετε το εξής: «Παραδίδω τον νου μου, τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου στον Θεό». Όμως, ο «νους-πίθηκος» ξεφεύγει από τον έλεγχό σας· πώς, λοιπόν, μπορείτε να τον παραδώσετε στον Θεό; Με ποια εξουσιοδότηση προσφέρετε  κάτι του οποίου δεν είστε κύριος; Είναι το σώμα σας υπό τον πλήρη έλεγχό σας; Όταν αρχίζει να τρέχει αίμα από μια φλέβα στο χέρι σας, δεν μπορείτε να σταματήσετε τη ροή. Τρέχετε στο νοσοκομείο και φωνάζετε: «Γιατρέ! Γιατρέ! Βάλτε έναν επίδεσμο!». Όταν παθαίνετε εγκεφαλικό επεισόδιο και τα άκρα της μίας πλευράς παραλύουν, είστε εντελώς ανήμποροι να τα αποκαταστήσετε. Πώς μπορείτε, λοιπόν, να αφιερώσετε το σώμα σας, πάνω στο οποίο δεν έχετε εξουσία; Δηλώσεις όπως «παραδίδω το σώμα, τον νου και την καρδιά» αποτελούν απλώς ρητορικά σχήματα, καθιερωμένα από την παράδοση και τη μακρόχρονη χρήση. Η πράξη της παράδοσης αναφέρεται συχνά ως Atma-arpana (παράδοση του εσώτερου εαυτού). Κι αυτό είναι ακόμη πιο παράλογο. Αυτός που κατοικεί μέσα στο σώμα δεν γνωρίζει γέννηση ή θάνατο, επιθυμία ή απόγνωση, προσκόλληση ή δέσμευση. Στην πραγματικότητα, ο Ένοικος του σώματος είναι ο Θεός των Θεών, ο οποίος κατοικεί μέσα σας ως ο Εαυτός (Atma). Αυτό είναι που βίωσαν οι σοφοί. Επομένως, ο όρος Atma-arpana είναι μια έκφραση χωρίς ουσιαστικό νόημα. Δεν υπάρχει τίποτα εντός σας, ούτε τίποτα που να σας ανήκει, το οποίο θα μπορούσατε να διεκδικήσετε ως δικό σας για να το προσφέρετε στον Θεό. Τότε, τι σημαίνει ή τι υποδηλώνει η παράδοση του εαυτού; Το να βιώνετε τον Θεό ως Πανταχού Παρόντα, το να μην έχετε επίγνωση τίποτε άλλου πέρα από τον Θεό —αυτό είναι αληθινή παράδοση. Το να βλέπετε τον Θεό σε όλα, παντού και ανά πάσα στιγμή, αυτό είναι αληθινή παράδοση στον Θεό (Sharanagati).

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1981