Οι Βέδες είναι η πεμπτουσία βαθιάς, απέραντης και άπειρης σοφίας. Στην Τρέτα Γιούγκα, οι τέσσερις Βέδες έλαβαν υλική μορφή και ενσαρκώθηκαν ως ο Ράμα, ο Λάκσμανα, ο Μπαράτα και ο Σατρούγκνα. Ενώ ο Ριγκβέδα πήρε τη μορφή του Ράμα, ο Γιατζούρβέδα, ο Σάμαβέδα και ο Ατάρβαβέδα εκδηλώθηκαν αντίστοιχα ως Λάκσμανα, Μπάρατα και Σατρούγκνα. Ο Ράμα συμβόλιζε τον Ρίγκβέδα. Ήταν η ενσάρκωση των ίδιων των μάντρα (mantra-svarupa). Ο Λάκσμανα ήταν εκείνος που διαλογιζόταν πάνω στα μάντρα (mantra-drashta) και εφάρμοζε στην πράξη τις διδασκαλίες του Ράμα. Τον ακολουθούσε πιστά και θεωρούσε το όνομα του Ράμα ως το λυτρωτικό μάντρα. Ο Λάκσμανα θεωρούσε τον Ράμα τα πάντα —μητέρα, πατέρα, γκουρού και Θεό. Ο Μπάρατα ήταν η ενσάρκωση του Σάμαβέδα και έψαλλε αδιάκοπα το όνομα του Ράμα με συναίσθημα, μελωδία και ρυθμό. Ενώ ο Μπάρατα ασχολούνταν με τη λατρεία του Θεού χωρίς ιδιότητες (nirguna), ο Λάκσμανα αντλούσε χαρά από τη λατρεία του Θεού με ιδιότητες (saguna). Ο Ατάρβαβέδα εκδηλώθηκε ως ο Σατρούγκνα, ο οποίος ακολούθησε τους τρεις μεγαλύτερους αδελφούς του και κατέκτησε όχι μόνο τον υλικό κόσμο, αλλά πέτυχε επίσης νίκη πάνω στο βασίλειο των αισθήσεων.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 30 Μαρτίου 2004