Κανείς άνθρωπος, γεμάτος απληστία, φόβο και θυμό, δεν μπορεί να επιτύχει τίποτα σε αυτόν τον κόσμο. Η απληστία προηγείται. Οι υπερβολικές επιθυμίες υποβιβάζουν τον άνθρωπο. Δεν είναι δυνατόν να απαλλαγεί κανείς εντελώς από τις επιθυμίες, αλλά θα πρέπει να θέσει σε αυτές ένα όριο. Όταν ξεπερνούν τα όρια, ο άνθρωπος παρεκτρέπεται. Οι επιθυμίες είναι εξαιρετικά επικίνδυνες. Ο εχθρός του σήμερα μπορεί να γίνει φίλος αύριο, και το αντίστροφο. Οι επιθυμίες, όμως, είναι μόνιμοι εχθροί. Καταδιώκουν τον άνθρωπο αδιάκοπα. Η Γκίτα χαρακτηρίζει την επιθυμία ως τον αιώνιο εχθρό (nitya shatru) του ανθρώπου. Επομένως, η επιθυμία πρέπει να διατηρείται υπό έλεγχο. Με το να γίνεται θύμα της έλλειψης εσωτερικής γαλήνης, ο άνθρωπος αναζητά το Θείο με διάφορα μέσα. Γιατί, όμως, αδυνατεί να ικανοποιήσει την επιθυμία του; Ποια είναι η αιτία της θλίψης του; Οφείλεται σε μια ανεκπλήρωτη επιθυμία ή στην αποτυχία των προσπαθειών του; Είναι δυστυχισμένος επειδή στερείται διάφορα αποκτήματα ή επειδή δεν κέρδισε σε κάποια λοταρία; Θρηνώντας για τέτοια ασήμαντα ζητήματα, ο άνθρωπος σήμερα λησμονεί τη θεϊκή του φύση. Αυτά δεν αποτελούν, στην πραγματικότητα, αληθινά προβλήματα. Η πραγματική αιτία της θλίψης είναι η προσκόλληση στο σώμα —η ταύτιση του εαυτού με το σώμα. Κάθε θλίψη πηγάζει από την αίσθηση του «εγώ» και του «δικού μου». Είναι, λοιπόν, απαραίτητο, εξαρχής, να περιοριστεί η προσκόλληση στο σώμα.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε την 1^η Απριλίου 1995