Η προσφορά υπηρεσίας δεν πρέπει να γίνεται για χάρη της προσωπικής προβολής και της φήμης. Δεν πρέπει να αναλαμβάνεται με σκοπό την επίδειξη ανωτερότητας, ούτε για την επίτευξη κάποιου ιδιοτελούς στόχου. Μια τέτοια προσφορά δεν μπορεί να θεωρηθεί πραγματική υπηρεσία· πρόκειται απλώς για πράξεις που υπαγορεύονται από το προσωπικό συμφέρον. Μην αναγνωρίζοντας τον ιερό χαρακτήρα και την εξαγνιστική δύναμη της προσφοράς, οι άνθρωποι διστάζουν να ασχοληθούν με την κοινωνική προσφορά. Είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι προάγει την ευημερία του έθνους μέσα από την προσφορά του. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι, προσφέροντας υπηρεσία, βελτιώνει τον ίδιο του τον εαυτό. Μια ζωή χωρίς προσφορά πρέπει να θεωρείται ζωή μέσα στο σκοτάδι. Η ζωή του ατόμου, το όνομα και η φήμη του, καθώς και όλες οι ανέσεις που απολαμβάνει, πηγάζουν από την κοινωνία. Το άτομο βρίσκει την ολοκλήρωση μέσα στην κοινωνία. Εφόσον ισχύει αυτό, αν κάποιος δεν προσφέρει υπηρεσία στην κοινωνία, σε ποιον άλλον μπορεί να προσφέρει; Αν δεν υπηρετούμε αυτή τη Φύση που μας εμπνέει να αναλύουμε και να ερευνούμε, διδάσκοντάς μας έτσι την ουσία τη θεϊκής Αρχής, τότε ποιον υπηρετούμε; Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας σε όποιον σηκώνει ένα μαντήλι που μας έπεσε. Δεν οφείλουμε άραγε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας σε αυτή τη Φύση και την κοινωνία, που μας έχουν προσφέρει όλους αυτούς τους πόρους και τις ανέσεις;

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1988