Ποια είναι η σχέση μεταξύ των σκέψεων (sankalpas) και της πνευματικής άσκησης (sadhana); Είναι σαν τον καπνό και τη φωτιά. Όταν ο καπνός κυριαρχεί, η φωτιά καταστέλλεται. Όταν η φωτιά καίει, ο καπνός εξαφανίζεται. Ομοίως, όταν αυξάνεται η Πνευματική Δύναμη (Para shakti), μειώνεται η δύναμη του υλικού κόσμου (prakrita shakti), και όταν μειώνεται η πνευματική δύναμη, αυξάνεται η δύναμη του υλικού κόσμου. Για να ενισχύσει τη δύναμη του Πνεύματος και να περιορίσει τη δύναμη του υλικού κόσμου, ο άνθρωπος πρέπει να καλλιεργήσει τη μη-προσκόλληση (vairagya) στα κοσμικά ζητήματα. Από τις σκέψεις προκύπτει η δύναμη της θέλησης (ichcha-shakti). Αυτή η δύναμη είναι η πηγή πολλών άλλων δυνάμεων, όπως η πνευματική δύναμη, η ικανότητα διάκρισης, η ικανότητα του λόγου και άλλες. Για να αναπτύξει κανείς αυτήν τη δύναμη της θέλησης, πρέπει να λατρεύει τη Θεία Μητέρα, δηλαδή, πρέπει να υιοθετήσει φυσικές μορφές λατρείας. Και για να αναπτύξει αυτήν τη δύναμη της θέλησης, πρέπει σταδιακά να μειώσει τις επιθυμίες του. Υπάρχει μια άμεση εμπειρία που το αποδεικνύει αυτό. Για παράδειγμα, αν κάποιος έχει την επιθυμία για διάφορα ποτά, μπορεί να αρχίσει να θέτει τις επιθυμίες υπό έλεγχο εγκαταλείποντας την επιθυμία του για μερικά από αυτά. Με αυτόν τον τρόπο, αναπτύσσεται η δύναμη της θέλησης και με τον καιρό γίνεται ευκολότερο να εγκαταλείψει άλλες επιθυμίες. Στη Βεδαντική ορολογία, αυτό περιγράφεται ως vairagya (μη-προσκόλληση, αποστασιοποίηση ή απάρνηση). Μη-προσκόλληση δεν σημαίνει την εγκατάλειψη της εστίας και της οικογένειας και την αναχώρηση σε ένα δάσος. Σημαίνει την ανάπτυξη θεϊκών σκέψεων και μείωση των εγκόσμιων συναισθημάτων.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1992