Σε πολλές από τις θρησκευτικές τελετουργίες σήμερα, υπάρχει ενδιαφέρον μόνο για την τήρηση των εξωτερικών μορφών, με ελάχιστη προσοχή να δίνεται στην εσωτερική σημασία αυτών των τελετουργιών. Για παράδειγμα, κάποιος επιθυμεί να προσφέρει μια καρύδα στο είδωλο σε έναν ναό. Δεν δίνεται καμία προσοχή στο αν η καρύδα είναι καλή ή όχι. Το απλό σπάσιμο μιας καρύδας, ακόμα κι αν είναι σάπια, θεωρείται αρκετό για την εκπλήρωση της προσφοράς. Σημειώστε την εσωτερική σημασία της τελετουργίας. Η καρύδα είναι σύμβολο της καρδιάς. Πριν προσφερθεί στον Θεό, πρέπει να αφαιρεθούν όλες οι εξωτερικές ίνες. Η πνευματική έννοια είναι η αφαίρεση των σκοτεινών (tamasic) τάσεων από την καρδιά μας. Το κέλυφος της καρύδας συμβολίζει τις ποιότητες του πάθους και της ανησυχίας (rajasic) μέσα μας. Η λευκή ψίχα μέσα στην καρύδα αντιπροσωπεύει την αγνότητα (satva). Αυτό που έχουμε να προσφέρουμε στον Θεό είναι μια αγνή καρδιά χωρίς ταμασικές και ρατζασικές ιδιότητες όπως ο θυμός, το μίσος και η προσκόλληση. Είναι αυτή η αγνότητα της καρδιάς που πρέπει να εκδηλώνεται κάνοντας οποιαδήποτε προσφορά στον Θεό, και όχι το μηχανικό σπάσιμο μιας καρύδας ως μια άνευ νοήματος τελετουργία.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 10 Απριλίου 1986