Χωρίς Αυτογνωσία, ο άνθρωπος ζει στην άγνοια, σε έναν ονειρικό κόσμο ψευδαισθήσεων. Βυθισμένος σε αυτή την κατάσταση ύπνου, ξεχνά τη φύση του. Κάποιος μπορεί να είναι πρόεδρος, αυτοκράτορας ή πρωθυπουργός, αλλά στην κατάσταση ύπνου, δεν έχει συνείδηση της θέσης του. Τα όνειρα που βιώνει σε αυτή την κατάσταση, τα θεωρεί πραγματικά και νιώθει ότι είναι η αληθινή του κατάσταση. Σε αυτή την ονειρική κατάσταση, ένας φτωχός άνθρωπος μπορεί να νομίζει ότι είναι αυτοκράτορας ή πρόεδρος. Αλλά τη στιγμή που ξυπνάει, έχει συνείδηση της πραγματικής του θέσης και κατάστασης. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο άνθρωπος, ζώντας σε μια ονειρική κατάσταση άγνοιας, ξεχνώντας την αληθινή του φύση που είναι αγνή ύπαρξη-συνειδητότητα-ευδαιμονία, ταυτίζεται με μια χώρα, ένα επάγγελμα ή μια φυσική μορφή. Αυτή η άγνοια είναι που τυλίγει τον άνθρωπο στην αυταπάτη. Όπως ακριβώς δεν μπορεί κανείς να δει το ρύζι, όταν είναι καλυμμένο με φλοιό, ή να δει το νερό κάτω από ένα στρώμα βρύων, ή τον ήλιο καλυμμένο από ένα σύννεφο, ένας άνθρωπος τυλιγμένος στην άγνοια δεν είναι σε θέση να δει τον αληθινό του εαυτό. Ως εκ τούτου, οι Ουπανισάδες προέτρεψαν τον άνθρωπο να ξυπνήσει από τον ύπνο της άγνοιας και να συνειδητοποιήσει την αληθινή του φύση. Όταν αφαιρεθεί το περίβλημα, το ρύζι αποκαλύπτεται. Ήταν πάντα εκεί, καλυμμένο από τον φλοιό του. Αλλά επειδή ο φλοιός το κάλυπτε, δεν μπορούσε να γίνει ορατό. 

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 4 Απριλίου 1992