Αλαζονεία, έπαρση, παθιασμένη επίδειξη ανωτερότητας, θυμός, λαχτάρα να γνωρίζει κανείς αβάσιμες λεπτομέρειες για τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία των άλλων, ατιμία –όλα αυτά είναι εμπόδια στο μονοπάτι του διαλογισμού. Ακόμα κι αν αυτά δεν εκδηλώνονται εμφανώς, οι εσωτερικές παρορμήσεις που ωθούν κάποιον προς αυτές τις λανθασμένες κατευθύνσεις είναι λανθάνουσες στο νου. Όπως ένα δωμάτιο που παραμένει κλειστό για μεγάλο χρονικό διάστημα, όταν ανοίγεται, βρίσκεται γεμάτο σκόνη και δυσάρεστη οσμή, και όπως γίνεται καθαρό και κατοικήσιμο ύστερα από σχολαστικό σκούπισμα και ξεσκόνισμα, έτσι και ο νους πρέπει να καθαρθεί πλήρως από τους ρύπους του μέσω της δύναμης του διαλογισμού. Ο πνευματικός αναζητητής πρέπει, με εσωτερική παρατήρηση, να εξετάσει τον νου και το περιεχόμενό του και την κατάστασή του. Με κατάλληλες πειθαρχίες οι συσσωρευμένες ακαθαρσίες πρέπει να απομακρύνονται σιγά-σιγά, συστηματικά. Η αλαζονεία είναι βαθιά ριζωμένη και ανυποχώρητη. Στον παθιασμένο, ανήσυχο νου, απλώνει πολυάριθμα κλαδιά προς όλες τις κατευθύνσεις και εξαπλώνεται παντού. Μπορεί να φαίνεται ξερή και νεκρή για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά εύκολα θα βλαστήσει ξανά. Μόλις προκύψει η ευκαιρία να εκδηλωθεί, θα σηκώσει πάλι το κεφάλι της.

Μπάμπα, από το βιβλίο «Διαλογισμός – Dhyana Vahini», κεφ 14