Ο Γκουρού αναφέρεται με σεβασμό ως Μπράμα, ο πρώτος της Τριάδας, στον οποίο έχει ανατεθεί η Δημιουργία· ως Βίσνου, Εκείνος στον οποίο έχει ανατεθεί η συντήρηση· και ως Μαχέσβαρα, στον οποίο έχει ανατεθεί η καταστροφή και η διάλυση. Αυτή η περιγραφή είναι συμβολικά ορθή, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε αν αναλύσουμε το έργο που αναμένεται να επιτελέσει ο Δάσκαλος ή Γκουρού. Ο Γκουρού σπέρνει στην καρδιά του μαθητή τους σπόρους της αρετής, της σοφίας και της πίστης. Είναι επομένως ο Μπράμα. Μοιάζει με τον γεωργό που φυτεύει δενδρύλλια στο καλά προετοιμασμένο έδαφος του χωραφιού του. Όμως ο γεωργός δεν κάθεται αργότερα με σταυρωμένα τα χέρια. Φροντίζει αδιάκοπα ώστε τα δενδρύλλια να αναπτυχθούν σωστά και παρακολουθεί άγρυπνα τις καλλιέργειες που μεγαλώνουν, ποτίζοντάς τες και τροφοδοτώντας τες με λίπασμα στα κατάλληλα στάδια της ανάπτυξής τους. Αυτός είναι ο ρόλος του Βίσνου. Ο Γκουρού δεν μπορεί να καθίσει πίσω και να παρακολουθεί σιωπηλά την πορεία του μαθητή μετά τα πρώτα μαθήματα. Πρέπει να τον καθοδηγεί σε κάθε βήμα, να καλλιεργεί και να ενθαρρύνει τις καλές συνήθειες, τη σωστή κρίση και τα υγιή συναισθήματα, και έτσι να ενεργεί ως Βίσνου. Ο Γκουρού έχει επίσης το καθήκον να προειδοποιεί τον μαθητή όταν κάνει ένα λανθασμένο βήμα, όταν αναπτύσσει μια κακή συνήθεια ή όταν αφήνει να φωλιάσει μέσα του μια επιβλαβής αμφιβολία. Όπως ο γεωργός πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή επαγρύπνηση απέναντι στην ανάπτυξη των ζιζανίων ή στην εμφάνιση επιβλαβών οργανισμών, έτσι και ο Γκουρού πρέπει να είναι πάντοτε σε εγρήγορση, ώστε να καταστρέφει τα παράσιτα της φαυλότητας και τα ζιζάνια της οκνηρίας και της αστάθειας.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1974